تأثیر 12 هفته تمرین ترکیبی بر گرلین آسیل دار پلاسمای زنان مبتلا به مقاومت انسولینی
پذیرفته شده برای پوستر XML
نویسندگان
عضو هیئت علمی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی
چکیده
مقدمه: مقاومت انسولینی موجب کاهش برداشت گلوکز و بروز شرایط هایپر گلیسمی می‌شود و این اختلال عمدتاً با کاهش رهایش گرلین همراه است. از سوی دیگر، کاهش تولید گرلین و یا از بین رفتن سیگنال آن، موجب پرخوری و بروز چاقی و مقاومت انسولینی می‌شود (1). از این رو، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر 12 هفته تمرین ترکیبی بر گرلین آسیل دار پلاسمای زنان مبتلا به مقاومت انسولینی انجام شد.
روش شناسی: پس از انجام مطالعات مقدماتی، 40 دانشجو با BMI بالاتر از 25 و غیر ورزشکار، به صورت تصادفی انتخاب شدند و پس از تکمیل رضایت‌نامه و پرسشنامه سلامت جسمانی و فعالیت بدنی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. 12 هفته تمرین ورزشی با ترکیبی از تمرینات استقامتی، مقاومتی و هندبال، برنامه تمرینی مطالعه را تشکیل می داد. این پروتکل با هفت جلسه فعالیت در هفته همراه بود که متشکل از چهار جلسه تمرین استقامتی تناوبی شامل تکرارهای دویدن ملایم- پیاده‌روی تند با شدت 55 تا 75 درصد ضربان قلب بیشینه، دو جلسه تمرین مقاومتی دایره‌ای با شدت 50 – 60% 1RM در 11 ایستگاه و چهار ست با 12 تکرار و 60 ثانیه استراحت میان ست‌ها، و یک جلسه تمرین هندبال در هفته بود (2). نمونه‌گیری خون از دو گروه، پس از 12 ساعت ناشتایی، در ساعت 8 صبح و در 2 نوبت، قبل از شروع برنامه تمرینی و 72 ساعت پس از پایان برنامه تمرینی، انجام شد. به‌منظور ارزیابی تغییرات گرلین پلاسما از روش الایزا و برای مقایسه متغیر‌ها بین دو گروه تجربی و کنترل، از آزمون آماری ANOVA با اندازه‌گیری‌های مکرر (2×2)، در سطح 05/0p < استفاده شد.
نتایج: میانگین نتایج به‌دست آمده از شاخص مقاومت انسولینی گروه تجربی (66/0±49/2) و گروه کنترل (51/0±40/2) در نمونه‌گیری مرحله پیش‌آزمون، نشانگر وجود مقاومت انسولینی در آزمودنی‌های هر دو گروه بود (3). تجزیه و تحلیل آماری نتایج قبل و بعد از تمرین نشان داد مقدار گرلین آسیل‌دار گروه تجربی (fmol/ml 38/1±52/6) در مقایسه با گروه کنترل (fmol/ml 15/1±58/5) پس از دوره تمرینی افزایشی معنی‌دار (029/0p =) و شاخص مقاومت انسولینی گروه تجربی (44/0±43/1) در مقایسه با گروه کنترل (50/0±41/2) کاهشی معنی‌دار (014/0p =) داشته است.
بحث و نتیجه‌گیری: به‌طور کلی نتایج نشان داد که پروتکل تمرین ترکیبی مورد استفاده در این مطالعه، نقش مؤثری در کاهش مقاومت انسولینی و افزایش رهایش گرلین پلاسمایی داشته است.
کلیدواژه ها