مقایسه آثار هشت هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر روی مارکرهای استخوانی در زنان ورزشکار 25 تا 45 ساله
پذیرفته شده برای پوستر XML
نویسندگان
1دانشگاه آزاد رشت
2استاد دانشگاه گیلان
چکیده
هدف: از پژوهش حاضر مقایسه دو شیوه تمرینی هوازی و مقاومتی بر سطوح پاراتورمون و کلسیم پلاسمایی زنان ورزشکار 25 تا 45 سال شهر کلاچای بود.
روش‌شناسی: 30 نفر نمونه در داوطلب (سن 45/4 ± 70/32 سال، قد 39/3 ± 93/165 سانتی‌متر، وزن 42/6 ± 56/70 کیلوگرم)، گروه کنترل شامل 10 نفر و گروه تمرین هوازی 10 نفر و گروه تمرین مقاومتی 10 نفر طی هشت هفته مورد مطالعه قرار گرفتند. تمرین هوازی به مدت 8 هفته و سه جلسه در هفته و با شدت 60 درصد حداکثر ضربان قلب بیشینه اجرا شد هر جلسه تمرینی شامل 60 دقیقه فعالیت، 5 دقیقه گرم کردن و 5 دقیقه سرد کردن بود. تمرین مقاومتی به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد. ابتدا 1 تکرار بیشینه (RM1) محاسبه شد تا بر اساس آن آزمودنی ها با شدت 60 درصد RM1 به تمرین بپردازند. تمرینات مقاومتی شامل: کشش دستگاه قرقره ای از جلو، قایقی زیر بغل، پرس سینه دستگاه، پرس سینه با وزنه آزاد، جلو ران دستگاه، پشت پا دستگاه و پرس پا ماشین بود.گروه شاهد در طی 8 هفته هیچ نوع فعالیت ورزشی انجام ندادند. تحقیق شامل دو دوره پیش آزمون و پس آزمون بود، که شامل دو مرحله خونگیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t وابسته، آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی L.S.D استفاده شد و معنی دار بودن تفاوت ها در صورتی پذیرفته شد که 05/0≥p باشد.
یافته‌ها: پس از هشت هفته تمرین هوازی و مقاومتی، مقادیر پاراتورمون و کلسیم پلاسمایی گروه تمرین هوازی و گروه تمرین مقاومتی نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری در کاهش سطوح پاراتورمون و کلسیم پلاسمایی داشت )05/0(P≤.
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر در رابطه با کاهش سطوح پاراتورمون و کلسیم پلاسمایی می توان اشاره کرد که شدت فعالیت ورزشی مقاومتی یکی از دلایل کاهش سطوح پاراتورمون می باشد. همچنین می توان گفت تمرین هوازی مورد استفاده در این تحقیق از آنجایی که شدت بالایی نداشته است باعث افزایش اسیدوز نشده است. در نتیجه با احتمال می توان گفت پایین بودن شدت برنامه تمرینی و تاثیر نداشتن بر اسیدوز، یکی از دلایل کاهش پاراتورمون می باشد. با وجود معنی دار بودن تغییرات بین دو گروه هوازی و مقاومتی، کمترین میزان میانگین اختلاف بین این دو گروه وجود داشت. در نتیجه می توان اشاره کرد تاثیر پذیری تمرین مقاومتی بیشتر از تمرین هوازی بوده است.
کلیدواژه ها