تاثیر 8 هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) بر هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c)، شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) و گلوکز سرم بیماران دیابتی نوع 2
پذیرفته شده برای پوستر XML
نویسندگان
1دانشگاه هرمزگان
2آموزشکده فنی و حرفه ای سما
چکیده
مقدمه: دیابت نوع دو بیماری متابولیکی است که بیشتر از 382 میلیون انسان را در جهان گرفتار کرده و یکی از مشخصه های اصلی آن مقاومت به انسولین می باشد (2). تمرین تناوبی شدید (HIIT) یک روش تمرینی جدید است که به عنوان جایگزینی برای روش های تمرینی سنتی بیشترین توجه را در سال های اخیر به خود اختصاص داده است (1). این مطالعه با هدف بررسی تاثیر 8 هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) بر هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c)، شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) و گلوکز سرم بیماران دیابتی نوع 2 بوده است.
روششناسی: 19 زن و مرد مبتلا به دیابت نوع دو (سن: 9±45 سال) مراجعه‌کننده به کلینیک دیابت بیمارستان توحید سنندج به‌روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به‌طور تصادفی به دو گروه 9 نفری تجربی و 10 نفری کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین تناوبی شدید شامل 10 نوبت 60 ثانیه ای رکاب‌زدن روی دوچرخه کارسنج با شدت 90-85 % حداکثر ضربان قلب با 2 دقیقه استراحت فعال، سه روز در هفته به‌مدت 8 هفته بود. نمونه‌های خونی قبل و بعد از دوره تمرینی در حالت ناشتا از همه آزمودنی‌ها گرفته شد و داده های مربوط به گروه ها با هم مقایسه شد.
یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که مقادیر HbA1c به‌دنبال 8 هفته HIIT در گروه تجربی بطور معناداری کاهش یافت (5%) و بین مقادیر HbA1c در گروه تجربی و کنترل تفاوت معناداری مشاهده شد (01/0p≤). اما در مقادیر مربوط به شاخص مقاومت به انسولین و گلوکز ناشتا تغییری مشاهده نشد و تفاوت بین گروه ها معنادار نبود (05/0p>).
بحث و نتیجه‌گیری: این نتایج بیانگر تاثیر مثبت 8 هفته تمرینات تناوبی شدید بر میزان HbA1c سرمی در زنان دیابتی نوع دو می باشد. پایین آمدن مقادیر HbA1c در بیماران دیابتی نوع دو می تواند بیانگر اثر کنترلی تمرینات تناوبی شدید بر گلوگز خون این بیماران در دوره تمرینی باشد و لذا می توان در برنامه درمانی این بیماران از تمرینات تناوبی شدید نیز استفاده نمود. با این وجود این نوع تمرینات بر شاخص مقاومت به انسولین و گلوکز خون ناشتای آنان چندان تاثیرگذار نیست.
کلیدواژه ها