تاثیر 12 هفته تمرین پیلاتس و ورزش در آب، بر استقامت عضلانی و انعطاف‌پذیری زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
پذیرفته شده برای پوستر XML
نویسندگان
1دانشجو
2دانشگاه شهرکرد
چکیده
مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری خود ایمنی، التهابی و مزمن است که به صورت ضایعاتی عصبی با میلین تخریب شده، بروز می‌کند (1) . اصلی‌‌ترین عوارض این بیماری خستگی، گرفتگی عضلات، لرزش، عدم تعادل و اختلالات حرکتی می‌باشد (2). یکی از علائم رایج در بین بیماران ام. اس. اسپاستیسیتی است و معمولا بر اثر آسیب دیدن میلین در اعصاب تنظیم کننده تون عضلانی ایجاد می‌شود. بروز اسپاستیسیتی باعث می‌شود که سفتی عضلات و در نتیجه، نیاز به مصرف انرژی در کارهای روزمره افزایش یابد (3). لذا، هدف پژوهش حاضر بررسی اثر برنامه‌ی تمرینات پیلاتس و ورزش در آب به مدت 12 هفته بر استقامت عضلانی و انعطاف‌پذیری زنان مبتلا به ام. اس. بود.
روششناسی: نوع تحقیق کاربردی و روش تحقیق نیمه تجریی است، لذا از میان بیماران زن مراجعه ‌کننده به کلینیک ام. اس. بیمارستان کاشانی اصفهان، 45 نفر به به عنوان نمونه با درجه‌ی بیماری 0 تا 5/4 میانگین مدت بیماری 2 ± 8 سال و دامنه‌ی سنی 20 تا 40 سال انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه تمرینات پیلاتس و گروه تمرینات ورزش در آب و گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه‌ی تمرینات برای گروه‌های آزمایش، 12 هفته، هفته‌ای سه جلسه، جلسه‌ای یک ساعت بود. استقامت عضلانی و انعطاف‌پذیری بیماران قبل از تمرینات و پس از تمرینات با استفاده از "آزمون دراز و نشست" و "آزمون بشین و برس" اندازه‌گیری شد. تجزیه و تحلیل داده‌های به دست آمده، با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس و مقایسه زوجی میانگین‌های تعدیل شده انجام شد.
نتایج: داده ها نشان داد که تفاوت میانگین‌های تعدیل شده نمرات استقامت عضلانی و انعطاف پذیری آزمودنی‌های گروه‌های تجربی در مقایسه با گروه کنترل معنادار می‌باشد (05/0p<). ولی تفاوت معنادار بین دو گروه تجربی وجود ندارد.
بحث و نتیجه گیری: متخصصان مربوطه به اختیار و بر حسب امکانات و مصلحت‌های احتمالی می‌توانند از هر یک از این دو نوع تمرین (یا هر دو) به عنوان درمان مکمل در کنار درمان‌های دارویی استفاده نمایند.
کلیدواژه ها