اثر 12 هفته تمرین هوازی همراه با لغزش شبکه بازوئی بر افسردگی و درد بیماران سندروم خروجی قفسه سینه‌ای نوروژنیک
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی XML
نویسندگان
1مربی دانشگاه علوم بهزیستی وتوانبخشی
2دانشیار فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تربیت مدرس
3استادیار کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
4متخصص قلب، بیمارستان بعثت
5مدیر کل آموزش دانشگاه علوم پزشکی آزاد تهران
6تهران
چکیده
مقدمه: سندروم خروجی قفسه سینه‌ای نوروژنیک (NTOS)بعلت فشردگی شبکه براکیال در سطوح مختلفی که از گردن و توراکس عبور کرده و وارد بازو میشود ایجاد می‌شود. اغلب بیماران مبتلا NTOS بدون تشخیص صحیح مدت زیادی رنج می‌برند. بهمین علت، درمان سندروم خروجی قفسه سینه ای نوروژنیک مشکل چالش آوری برای درمانگران می باشد. به دنبال افزایش علائم NTOS ، بیماران اغلب در انجام فعالیت‌های روزمره و زندگی حرفه‌ای و شخصی خود دچار مشکل شده و از این تغییرات رنج می‌برند. همانند دیگر دردهای مزمن، احتمال افزایش افسردگی واکنشی در بیماران NTOS می‌باشد. در این بیماران ممکن است، افسردگی باعث خستگی، از دست دادن علاقه نسبت به فعالیت‌های لذت‌بخش، تغییر در چرخه خواب، احساس گناه، بی‌ارزشی، ناامیدی، خشم شده و از این علائم رنج می‌برند. بیماران مبتلا به افسردگی بیشتر مستعد ابتلا به درد می‌باشند. ممکن است پزشک افسردگی این بیماران تشخیص بدهد ولی علت زمینه‌ای آن را به درستی بررسی نکند و درمان وارد یک چرخه معیوب شود. با پیشرفت علائم NTOS ، توانایی این بیماران برای مقابله با درد مزمن کاهش می‌یابد. هدف از این مطالعه بررسی اثر 12 هفته تمرین هوازی همراه با لغزش شبکه بازوئی بر افسردگی و درد بیماران سندروم خروجی قفسه سینه‌ای نوروژنیک می‌باشد.
روش شناسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 40 بیمار NTOS ، بدون نشانه های حاد و در دسترس با میانگین سنی 7.01±30.6 سال به صورت تصادفی در دو گروه مداخله(n=20) و کنترل(n=20)تقسیم شدند. متغیرهای تاثیر(تمرین هوازی و لغزش شبکه بازویی) در مطالعه ثبت شدند. افسردگی با پرسشنامه افسردگی بک (BDI دارای 21 آیتم و خود تکمیلی می‌باشد و نشانه‌ها و شاخص‌های افسردگی را اندازه‌گیری می‌کند ) و درد بر اساس مقیاس دیداری 10CM سنجیده شد. تمرینات هوازی به شکل دویدن روی تردمیل با شدت ۷۰درصد ضربان قلب بیشینه به مدت 12 هفته در هر دو گروه انجام شد. گروه مداخله علاوه بر آن، تمرینات لغزش اعصاب شبکه بازوئی را انجام دادند. ارزیابی در روز اول، هفته ششم و دوازدهم پس از انجام تمرینات انجام شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های کای دو، آزمون T مستقل و تحلیل واریانس با اندازه‌ های مکرر استفاده شد.
نتایج: کاهش نمره افسردگی و درد در هر دو گروه معنادار بود(p=0/005).، همچنین کاهش درد و افسردگی بین گروه‌ها نیز از تفاوت معناداری برخوردار بود(p=0/001)..
بحث و نتیجه گیری: می‌توان تفاوت میانگین درد و افسردگی در دو گروه را به تمرین هوازی نسبت داد و نتیجه گرفت لغزش اعصاب شبکه بازوئی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ همراه با تمرینات هوازی برای کاهش درد و افسردگی بیماران سندروم خروجی قفسه سینه‌ای نوروژنیک، می‌تواند سودمند باشد.
کلیدواژه ها