اثر هشت هفته تمرین هوازی بر بیان ژن های Bcl2 و miR-15 و پروتئین Bcl2 بافت تومور موش‌های مبتلا به سرطان پستان
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی XML
نویسندگان
1دانشگاه صنعتی امیر کبیر
2استاد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران
3معاون پژوهشی / پژوهشگاه علوم ورزشی
4عضو هیأت علمی / دانشگاه تهران
5هیات علمی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات
6استادیار دانشگاه صنعتی امیرکبیر
7دانشگاه
چکیده
چکیده
مقدمه: تمرین هوازی، رشد تومور سرطان پستان را کاهش می ‌دهد. مورفی و همکارانش (2011) نشان دادند، تمرین هوازی موجب کاهش حجم تومور در موش‌ های مبتلا به سرطان پستان شده است(1). پژوهش حاضر تغییر بیان ژن miR-15 و BCL2 و پروتئین BCL2 را به عنوان سازوکارهای مثبت ناشی از تمرین هوازی در سرطان پستان، مورد بررسی قرار داده است.
روش‌‌شناسی: تعداد بیست سرموش بالب سی ماده (پنج تا شش هفته ایی، میانگین توده‌ی بدنی 17-16 گرم) با تزریق سلول‌ های سرطانی MC4-L2 سرطان پستان، سرطانی شدند. سپس، به ‌طور تصادفی به دوگروه 10 تایی تمرین و کنترل تقسیم شدند و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین قربانی شدند و نمونه ‌های خونی و بافتی آن ها برداشته و در دمای 70- درجه ذخیره شد. میزان بیانmiR-15 و Bcl2 بافت تومور به روش Real time–PCR و پروتئین Bcl2 با روش الایزا اندازه‌گیری شد.
نتایج: بیان ژن و پروتئین Bcl2 و نسبت رشد تومور به ‌شکل معناداری(001/0>p) در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت و بیان miR-15 افزایش معناداری در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل نشان داد(001/0>p). بحث و نتیجه‌گیری: miRNAs که توسط miR-15 کدگذاری می ‌شوند، تومور را سرکوب می ‌کنند به‌ طوری ‌که حذف یا تنظیم کاهشی آن‌ ها با لوسمی لنفوسیتی مزمن(CLL) ، آدنوماس هیپوفیز و کارسینومای پروستات همراه بوده است(2). در مجموع، به نظر می ‌رسد افزایش miR-15 و کاهش بیان ژن و پروتئین Bcl2 ناشی از تمرین هوازی در کاهش نسبت رشد تومور در گروه تمرین موثر بوده است.
کلیدواژه ها