نقش تاثیرگذار 12 هفته تمرین مقاومتی بر بهبود آمادگی جسمانی در بیماران MS
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی XML
نویسندگان
1عضو هیات علمی دانشگاه کردستان
2دانش آموخته دانشگاه کردستان
چکیده
هدف: کاهش تحرک ناشی از عدم تعادل و ضعف عضلات معمولاً در افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس گزارش شده است (۱). هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینهای مقاومتی پیشرونده بر تعادل، درصد چربی، قدرت و استقامت عضلانی در زنان و مردان مبتلا به بیماری ام اس بود.
روش شناسی: در یک طرح تجربی ۱۸ بیمار مبتلا به ام اس (قد: ۳۴/۵ ± ۰۱/۱۶۳ سانتی متر، سن: ۹۳/۷ ± ۴۸/۲۹ سال، وزن: ۴۶/۱۴ ± ۷۷/۶۹ کیلوگرم) به شیوة هدفمند انتخاب و سپس به صورت تصادفی به دو گروه آزمایشی (۱۰ نفر) و گواه (۸ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایشی به مدت ۱۲ هفته، هر هفته ۳ جلسه و هرجلسه به مدت۷۰ دقیقه با شدت ۵۰٪ -۸۰٪ 1RM تمرینات مقاومتی پیشرونده انجام دادند. در این مدت گروه گواه هیچگونه فعالیت بدنی منظمی نداشت. برای ارزیابی تعادل از تست استورک، برای درصد چربی بدن از تست Yuhasz، قدرت عضلانی از تست تعین یک تکرار بیشینه و استقامت عضلانی از تست Dynamic Muscular Endurance Test Battery، در پیش و پسآزمون استفاده گردید (۲).
یافتهها: یافته ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که پس از ۱۲ هفته تمرین مقاومتی در گروه آزمایشی (و نه در گروه کنترل)، قدرت عضلانی، تعادل، استقامت عضلانی افزایش و درصد چربی کاهش معنیداری داشت (۰۵/۰ ≥ P). همچنین در پسآزمون بین دو گروه به لحاظ قدرت عضلانی اختلاف معنیداری وجود داشت. در مورد درصد چربی، تعادل و استقامت عضلانی، علی رغم بهبود شرایط در گروه تجربی، اما اختلاف آماری معناداری بین دو گروه در پس آزمون وجود نداشت.
نتیجهگیری: در مجموع نتایج نشان داد تمرین مقاومتی به مدت ۱۲ هفته موجب بهبود قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، تعادل و درصد چربی بدن در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس میشود و نسخه بسیار مناسبی برای افزایش آمادگی جسمانی و به طور کلی منجر به بهبود کیفیت زندگی این افراد می باشد.
کلیدواژه ها