تأثیر تمرینات ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی بر عملکرد شناختی وحرکتی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی 12-9 سال
پذیرفته شده برای پوستر XML
نویسندگان
1دانشگاه فردوسی
2رئیس دانشکده علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد
3دانشیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد
4دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات
5دانشجوی کارشناسی ارشد / دانشگاه آزاد مشهد
چکیده
پژوهش حاضر باهدف تعیین تأثیر تمرینات ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی بر عملکرد شناختی وحرکتی کودکان 12-9 ساله مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی انجام گرفت. 40 نفر از دانش‌آموزان پسر 12-9 سال از مدارس ابتدایی مشهد انتخاب شدند. تشخیص اختلال هماهنگی رشدی با استفاده از پرسشنامه DCDQ و آزمون MABC2 و مصاحبه بالینی و تأیید روان‌پزشک صورت گرفت. شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی به چهار گروه (کنترل، انفرادی، گروهی و مشارکتی که از دو زیرگروه تشکیل شده بود) تقسیم شدند. گروه‌ها، تمرینات منتخب را به مدت 24 جلسه و هر جلسه 60 دقیقه انجام دادند. آزمودنی‌ها قبل و بعد از تمرینات به وسیله آزمون‌های MABC2، و آدمک گودیناف ارزیابی شدند و تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کواریانس چند متغیره صورت گرفت. نتایج نشان داد تمرینات ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی بر اختلال هماهنگی رشدی و عملکرد شناختی وحرکتی کودکان تأثیر معنی‌داری دارد(P<0.05 بنابراین برنامه‌های تمرینی ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی به بهبود اختلال هماهنگی رشدی و عملکرد شناختی در کودکان DCD کمک می‌کند.
کلیدواژه‌های فارسی: اختلال هماهنگی رشدی، انفرادی،گروهی، مشارکتی، عملکرد شناختی، حرکتی
منابع:

1- Polatajko HJ, Cantin N. Developmental coordination disorder (dyspraxia): an overview of the state of the art. InSeminars in pediatric neurology 2005 Dec 31 (Vol. 12, No. 4, pp. 250-258). WB Saunders.
2- Henderson SE, Barnett AL. The classification of specific motor coordination disorders in children: some problems to be solved. Human Movement Science. 1998 Aug 31;17(4):449-69.
3- Baghernia Rahman, Mahmoud Mohammadi Zadeh.The prevalence of developmental coordination disorder in children 3 to 11 years of Iran.2012. Research in Rehabilitation Sciences Year 9 (6) .(Persian)
کلیدواژه ها