بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی و مصرف شنبلیله بر برخی شاخص های اکسایشی/ضد اکسایشی در مردان مبتلا به دیابت نوع دو
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی XML
نویسندگان
1دانشگاه ازاد دامغان
2دانشگاه ازاد
چکیده
مقدمه:شاخص های اکسایشی از عوامل اصلی ایجاد دیابت می باشند که در نتیجه تجزیه ناقص چربی ها به وجود می آیند.عوامل اکسایشی از طریق افزایش عوامل التهابی باعث مقاومت به انسولین می گردد. هدف از این مطالعه بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی و مصرف شنبلیله بر برخی شاخص های اکسایشی/ضد اکسایشی در مردان مبتلا به دیابت نوع دومی باشد.
روش تحقیق:30 نفر از مردان مبتلا به دیابت نوع دو انتخاب شدند که به طور تصادفی سه گروه کنترل(10نفر)،گروه تمرین هوازی و مصرفف شنبلیله(10نفر) و گروه تمرین هوازی(10نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین هوازی تمرینات خود را به مدت 8 هفته و هر هفته سه جلسه تمرینات خود را انجام دادند.تمرینات هوازی برای هر دو گروه در هفته اول با شدت 60درصد حداکثر ضربان قلب انجام دادند. گروه تجربی2 به مدت 8 هفته به میزان 15 گرم در 3 وعدۀ غذایی و هر وعده به میزان 5 گرم نیم ساعت قبل از هر وعده به صورت مخلوط با ماست مصرف کردند.48ساعت قبل و بعد از اخرین جلسه تمرینات از آزمودنی ها و در حالت 12ساعت ناشتا جهت بررسی متغییرهای خونی از آزمودنی 10سی سی خون گرفته شد.جهت بررسی های آماری از آزمون (ANOVA)استفاده گردید.
نتایج :نتایج این آزمون نشان داد که هشت هفته تمرینات هوازی باعث کاهش معنی داری در سطوح MDA و افزایش معنی داری در سطوحSOD،GPX مردان مبتلا به دیابت گردید. همچنین نتایج این تحقیق نشان تمرین هوازی همراه با مصرف شنبلیله باعث کاهش معنی داری در سطوح MDA و افزایش معنی داری در سطوحSOD،GPX مردان مبتلا به دیابت گردید.نتایج نشان داد که بین دو گروه تمرین هوازی و گروه تمرین هوازی و مصرف شنبلیله تفاوت معنی داری وجود نداشت.
بحث و نتیجه گیری:همانطور که نتایج نشان می دهد گروه مصرف شنبلیله کاهش معنی داری در سطوح شاخص های اکسایشی و افزایش در شاخص های آنتی اکسیدانی داشت.هرچند این تفاوت معنی دار نبود اما نتایج نشان داد که شاخص های مورد اندازه گیری در گروه تمرین هوازی و مصرف شنبلیله بیشتر نسبت به گروه تمرین هوازی بیشتر تحت تاثیر قرار کرفتند.
کلیدواژه ها