تاثیر 8 هفته تمرینات مقاومتی پیشرونده بر ناتوانی جسمانی ،تعادل،خستگی وتحرک بیماران زن مبتلا به ام اس
پذیرفته شده برای پوستر XML
نویسندگان
1دانشگاه ارومیه
2دانشجوی دکتری- دانشگاه ارومیه
چکیده
مقدمه: مولیتپل اسکلروزیس یک بیماری مزمن دستگاه عصبی مرکزی می‌باشد که به وسیله‌ تخریب میلین سلول‌های عصبی مرکزی باعث اختلال در هدایت جریان‌های عصبی می‌شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات مقاومتی بر تعادل، ناتوانی جسمانی و خستگی بیماران زن مبتلا به ام اس بود.
روششناسی: در یک طرح نیمه‌تجربی 24 زن مبتلا به ام اس (قد: cm6/7±160 وزن: kg11±68 سن9/5±5/30) به شیوه هدفمند و براساس نمره ناتوانی جسمانی (4 ـ 1) به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و شاهد تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته به مدت 45 تا 60 دقیقه تمرینات مقاومتی انجام دادند. در این دوران گروه شاهد هیچ‌گونه فعالیت بدنی منظمی نداشت. برای ارزیابی تعادل از تست تعادل بورگ (BBS)، خستگی از پرسشنامه شدت خستگی (FSS) ، ناتوانی جسمانی از پرسشنامه توسعه یافته کورتز(EDSS) وتحرک ازتست زمان بلند شدن ورفتن (TUG) زمان طی کردن 10متر (T10MW)زمان بالا وپایین رفتن از 10پله (S-D,S-D) ومسافت طی شده در 6دقیقه (6MWT)به صورت پیش و پس آزمون استفاده گردید. تحلیل داده‌ها در سطح خطای آلفای 5 درصد و توسط بسته نرم‌افزاری SPSS نسخه 18 انجام شد.
نتایج :نتایج آماری نشان داد در میانگین نمرات تست تعادل و شدت خستگی وتحرک بین دو گروه تجربی و شاهد تفاوت معنی‌داری وجود دارد (05/0 < P). با این‌حال بین میانگین نمرات ناتوانی جسمانی دو گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد( 05/0> P ).
بحث و نتیجهگیری: بر پایه نتایج پژوهش حاضر اجرای 12 هفته تمرین مقاومتی باعث افزایش تعادل ،تحرک و کاهش خستگی در بیماران مبتلا به ام اس می‌شود ولی تأثیری بر توانایی جسمانی آنان ندارد.
کلیدواژه ها