نقش گروه خونی در تاثیر ورزش بر فاکتور فون ویلبراند
پذیرفته شده برای پوستر XML
نویسندگان
1هیات علمی / دانشگاه شهید باهنر کرمان
2کارمند
چکیده
مقدمه: انعقاد و فیبرینولیز دو جزء مهم فرایند هومئوستاز خون و تولید لخته هستند. یکی از علل اصلی این بیماری‌های قلبی (ترومبوز) به دلیل افزایش فعالیت عوامل انعقادی و بر هم خوردن هومئوستاز خون اتفاق می‌افتد. ورزش یکی از مهم‌ترین عوامل توصیه شده جهت تعدیل دستگاه هومئوستاز و کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی است. فاکتور فون ویلبراند یک گلیکوپروتئین با غلظت 5-10 میکروگرم در میلی‌لیتر است که به صورت مولتی مرهای بزرگی در گردش خون یافت می‌شود. فون ویلبراند از مهم‌ترین فاکتورهای انعقادی خون است که عملکرد دوگانه‌ای دارد؛ به طوری که کم بودن مقدار این فاکتور عامل خونریزی و بالا بودن مقدار آن ی عامل خطر برای امراض قلبی است. میزان آن در افراد دارای گروه خونی غیر O؛ 25 درصد بیشتر در مقایسه با دارندگان گروه خونی O است (Ribeiro و همکاران، 2008). هدف تحقیق حاضر بررسی اثر 6 هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر فاکتور فون ویلبراند در گروه‌های خونی O و غیر O بود.
روش شناسی: 60 کارمند مرد غیر سیگاری شرکت پلیمر کرمانشاه در دو گروه خونی O و غیر O انتخاب و به شیوه تصادفی در 3 گروه خونی O (10n=) و سه گروه خونی غیر O (10n=) قرار گرفتند. از این 60 نفر کارمند،20 نفر در گروه تمرین هوازی (10 نفر گروه خونی O 10 نفر گروه خونی غیر O)،20 نفر در گروه تمرین مقاومتی (10 نفر گروه خونی O و 10 نفر گروه خونی غیر O) و 20 نفر دیگر به عنوان گروه کنترل (10 نفر گروه خونی O و 10 نفر گروه خونی غیر O) حضور داشتند. 24 ساعت قبل از شروع اولین جلسه و 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین نمونه‌گیری خونی از هر 60 نفر انجام گرفت. گروه‌های تمرین هوازی و مقاومتی به مدت 6 هفته و سه جلسه در هفته با فواصل 48 ساعت بین هر دو جلسه تمرین را انجام دادند و گروه کنترل فعالیت ورزشی خاصی را انجام نمی‌داد. تجزیه و تحلیل داده ها در سطح معنی داری با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (آنالیز واریانس با اندازه‌گیری مکرر و تی زوجی و مستقل) شد.
یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که هر دو نوع تمرین هوازی و مقاومتی باعث افزایش پلاسمایی فاکتور فون ویلبراند می شود و این مقدار در گروه تمرین هوازی به طور معنی داری بیشتر بود(p≤0.01). از حیث گروه خونی گروه خونی O و غیر O، در هر دو گروه مقدار فاکتور فون ویلبراند افزایش معنی دار پیدا کرد؛ به طوری که گروه خونی غیر O در مقایسه با گروه خونی O در هر دو گروه تمرین هوازی و مقاومتی افزایش معنی دار در فاکتور مزبور را نشان داد.
بحث و نتیجه گیری: در مجموع یافته‌های تحقیق نشان داد که 6 هفته تمرین هوازی و مقاومتی با تأکید بر گروه خونی باعث افزایش فاکتور فون ویلبراند می‌شود که این افزایش در گروه تمرین هوازی از گروه مقاومتی بیشتر بود و در مقایسه نوع گروه خونی، گروه خونی غیر O در مقایسه با گروه خونی O در هردو گروه تمرین هوازی و مقاومتی افزایش بیشتری داشت.
کلیدواژه ها