نقش سایتوکاین ها در گسترش سرطان پستان، تاثیر تمرینات ورزشی
پذیرفته شده برای پوستر XML
نویسندگان
1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
2دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
3دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه تربیت مدرس
چکیده
مقدمه: رابطه میان التهاب و سرطان در قرن نوزدهم مطرح شد. حدود 25 درصد از سرطان ها با التهاب مزمن ناشی از عفونت یا حالت های التهابی با منشاء گوناگون همراه هستند. در این میان سایتوکاین ها و گیرنده های آن ها عوامل کلیدی در التهاب ناشی از سرطان هستند که فراخوانی لکوسیت ها و عملکرد آن ها، تکثیر و بقای سلول و تهاجم و متاستاز سلول های تومور را تحت تاثیر قرار می دهند (1). التهاب ایجاد شده به وسیله تومور یکی از نشانه های اصلی سرطان است، و یک ریزمحیط التهابی، تقریباً با تمامی تومورها همراه است، حتی تومورهایی که از نظر علت شناسی وابسته به التهاب نیستند. همچنین، التهاب مقاومت سرطان به درمان را افزایش می دهد. ویژگی اصلی التهاب وابسته به سرطان شامل نفوذ لکوسیت ها، تولید سایتوکاین ها، تغییر ساختار بافت و آنژیوژنز می باشد.
بحث و نتیجهگیری: نقش تمرینات ورزشی در کاهش رشد تومور تقریباً ثابت شده است و بخشی از اثرات مثبت فعالیت ورزشی را به تغییر در سطوح سایتوکاین های بافت تومور نسبت داده اند. پژوهش های صورت گرفته توسط گروه تحقیقاتی ما، کاهش IL-17، IL-8، IL-6 و سایر سایتوکاین های التهابی و همزمان افزایش سایتوکاین های ضد التهابی از جمله IL-2، IL-12 را در بافت تومور به دنبال تمرینات استقامتی نشان داده است که این تغییرات در تعادل سایتوکاینی بافت تومور، با کاهش رشد تومور همراه بود. اثرات ضدالتهابی فعالیت ورزشی از طریق تحریک یک محیط ضد التهابی با هر وهله فعالیت ورزشی القا می شود. از این رو، به نظر می رسد که تغییر فنوتیپ سایتوکاینی ریزمحیط تومور از التهابی به ضد التهابی، یکی از مسیرهای اصلی برای اثرگذاری مثبت فعالیت ورزشی بر سرطان پستان و در نتیجه کاهش رشد تومور است.
کلیدواژه ها