تأثیر فعالیت های بدنی بر زنان مبتلا به سرطان پستان: یک مطالعه مروری در ایران
پذیرفته شده برای پوستر XML
نویسندگان
1کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
2استاد گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
3دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده
مقدمه: سرطان پستان رایجترین سرطان در میان زنان است. براساس آمارهای سازمان جهانی بهداشت از هر 8 تا 10 زن، یک نفر دچار سرطان پستان میشود. براساس آمارهای ایران، در کشور ما از هر 10 تا 15 زن، احتمال ابتلای یک زن به سرطان پستان وجود دارد اما سن بروز سرطان پستان در زنان ایران دست کم یک دهه کمتر از زنان کشورهای توسعه یافته است. امروزه از فعالیت بدنی به عنوان یک عامل کمکی در کنار سایر فعالیت های درمانی در بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان پستان استفاده می‌شود. هر چند پژوهش های متعددی در این زمینه در کشور صورت گرفته، اما در خصوص تاثیر فعالیتهای بدنی بر زنان مبتلا به سرطان پستان توافق نظر وجود ندارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر مداخلات فعالیت های بدنی انجام شده بر زنان مبتلا به سرطان در ایران است.
روششناسی: در این مطالعه مروری نظام‌مند، کلیه مقالات علمی ـ پژوهشی چاپ شده در طول دهه گذشته ( 1395-1385) به زبان فارسی در زمینه تأثیر فعالیت‌های بدنی بر زنان مبتلا به سرطان پستان که در داخل کشور انجام شده بودند؛ مورد بررسی قرار گرفتند. این مطالعات از طریق پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی(SID)، پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران (IranDoc)، بانک اطلاعات نشریات کشور Magiran)) و (Google scholar) و با استفاده از کلید واژه‌های فعالیت بدنی، مطالعات مداخله‌ای، سرطان پستان و ایران به دست آمد. نتیجه این جستجو دستیابی به 46 مقاله مرتبط با موضوع بود که از این میان 20 مقاله به علت دارا نبودن معیارهای ورود حذف و نهایتاً 26 مطالعه وارد پژوهش شدند.
نتایج: از میان 26 مطالعه مورد بررسی، تاثیر فعالیت‌های بدنی ایروبیک (1 مقاله)، پیاده روی (4 مقاله)، پیلاتس و یوگا (8 مقاله)، تمرین هوازی (6 مقاله)، تمرین استقامتی (2 مقاله) و ماساژ (5 مقاله) بر متغیرهای سلامت جسمانی و روانی زنان مبتلا به سرطان پستان مورد بررسی واقع شد. نمونه پژوهشی شرکت کننده در مطالعات حاضر اغلب تحت شیمی درمانی و پرتو درمانی و برخی نیز مورد جراحی ماستکتومی واقع شده بودند. نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان داد که فعالیتهای بدنی بر کاهش چشمگیر سطح لپتین پلاسما (1)، تقویت سیستم ایمنی، کاهش سطوح اینترلوکین و استرادیول و افزایش سطح آدیپونکتین، کاهش استفراغ، افزایش کیفیت زندگی (2)، بهبود BMI، افزایش دامنه حرکتی اندام فوقانی و کاهش عارضه جانبی ماستکتومی و کاهش سطح اضطراب و افسرگی تاثیر قابل توجهی داشته است.
بحث و نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعات مورد بررسی، مداخلات انجام شده برای انجام فعالیت های بدنی توسط زنان مبتلا به سرطان پستان موجب ارتقاء سلامت جسمانی و روانی ایشان شده است. از این رو ضروری است در کنار فعالیت های درمانی ـ پزشکی، به انجام فعالیت های بدنی و اصلاحی در مراکز درمانی به صورت سیستماتیک توجه ویژه ای شود و از متخصصان این حوزه در تیم درمان استفاده شود، تا بدین ترتیب اثربخشی فعالیت های درمانی ارتقاء یابد. از سویی ضروری است که در پی انجام مداخلات صورت گرفته پیگیری های طولانی مدت به صورت Follow-up انجام شود تا بدین ترتیب تاثیر بلند مدت مداخلات صورت گرفته مورد بررسی قرار گیرد.
کلیدواژه ها