اوتیسم و ورزش
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی XML
نویسندگان
عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان
چکیده
اختلال طیف اتیسم از جمله اختلالات رشدی می باشد که نشانه های عمده آن شامل نقص در برقراری تعاملات اجتماعی، اختلال در برقراری ارتباط و بروز رفتارهای قالبی در افراد مبتلا است. با توجه به این موضوع که این نشانه ها فرد مبتلا را از رشد طبیعی و یادگیری مهارتهای زندگی باز می دارد و مشکلات عدیده ای را برای مبتلایان و خانواده های آن ها ایجاد می نماید استفاده از مداخلات درمانی برای تعدیل نشانه ها و یا مشکلات حاصل از آن اجتناب ناپذیر است. هرچند تاکنون روش منحصر به فردی در درمان و یا حداقل بهبود علائم تشخیصی این اختلال معرفی نشده، با این حال، مداخله‌های درمانی گوناگونی توسط پزشکان، روان‌تحلیل‌گران، روان‌پزشکان، متخصصان تغذیه و رفتاردرمانگران صورت گرفته است. در طول چهل سال گذشته، مداخلات مبتنی بر فعالیت‌های ورزشی، جسمانی و حرکتی با هدف بهبود علائم تشخیصی و مشکلات مربوط به اختلال طیف اتیسم به مداخلات قبلی اضافه شده است.
پژوهشگران تأثیرات مداخلات مبتنی بر فعالیت‌های حرکتی و جسمانی مختلف شامل تکالیف حرکتی پیاده‌روی، دو، دوچرخه‌ی ثابت ، شنا، اسکیت ، کشش و انقباضات عضلانی، آب درمانی، اسب‌دوانی، فعالیت‌های تفریحی و فعالیت‌های درون آب و کاراته را در بهبود علائم تشخیصی و مشکلات مربوط به کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم و در نتیجه ارتقاء سطح زندگی آن‌ها و خانواده‌هایشان گزارش کرده‌اند. پس از مداخلات ورزشی و جسمانی شواهد قابل قبول و قابل ملاحظه ای مبنی بر کاهش رفتارهای تکراری، افزایش تعاملات اجتماعی، افزایش ارتباط بیانی و همچنین ایجاد تغییرات مثبت در مهارت‌های تحصیلی، مهارت‌های شنا، آمادگی جسمانی، مهارت‌های درون آب، مهارت‌های حسی، رفتار، خشونت و رفتارهای خودآسیب‌زا، مهارت‌های توجه، تقلید، ادراک، استرس و کیفیت زندگی در این افراد دیده شده است.
امروزه ترکیب مداخلات فعالیت حرکتی و ورزشی با سایر مداخلات حیطه نوروساینس برای بهبود نشانه های اوتیسم نیز اهمیت پیدا کرده است. به عنوان مثال استفاده از ورزش ها و فعالیت های جسمانی و حرکتی مختلف در کنار تکنیک هایی چون نوروفیدبک، بیوفیدبک، تحریک مستقیم فرا جمجمه ای و سایر تکنیک ها، قدم های آغازین را طی می کند و پیش بینی می شود استفاده از روش های ترکیبی احتمالا بهبودی های بیشتر و بادوام تری را در متغیرهای مختلف هدف در مبتلایان به اوتیسم ایجاد نماید.
کلیدواژه ها