بیماری دیابت و مایوکاین‌های آزاد شده از عضله اسکلتی به دنبال فعالیت های ورزشی
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی XML
نویسندگان
استادیار فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تربیت مدرس
چکیده
دیابت به‌ عنوان یک خطر سلامتی در سرتاسر دنیا در حال گسترش است. این بیماری به عنوان یکی از بیماری‌های همه‌گیر در سطح دنیا است. در سال 2015 حدود 5/4 میلیون مورد ابتلا به دیابت در ایران گزارش شده است. فعالیت بدنی دارای فواید زیادی برای افراد دیابتی است. به دنبال یک وهله فعالیت ورزشی هموستاز گلوکز تنظیم می‌شود و انتقال گلوکز و عملکرد انسولین در عضله اسکلتی در حال انقباض که مهم‌ترین بافت مسئول جابه‌جایی گلوکز کل بدن است بهبود می‌یابد. در مورد مکانیسم های اثرات فعالیت‌های ورزشی بر بیماری دیابت مطالعات مختلفی انجام شده است. پیشنهاد شده است عضله اسکلتی مانند یک غده درون ریز مایوکاین‌ها را در پاسخ به انقباض تولید و آزاد می‌کند که می‌توانند بر متابولیسم در دیگر بافت‌ها و اندام‌ها به دنبال فعالیت‌های ورزشی اثرگذار باشند. عملکرد مایوکاین‌ها برای سازگاری‌های ایجاد شده در اثر ورزش در عضله اسکلتی در انتقال گلوکز، اکسایش اسیدهای چرب و لیپولیز موثر بوده است. از سویی دیگر، آتروفی عضلانی شاخصه دیابت‌های کنترل نشده می‌باشد و در نتیجه افزایش پروتئولیز و عدم توانایی عضله اسکلتی آسیب دیده برای ترمیم خود از طریق سنتز پروتئین ایجاد می‌شود. پیشنهاد شده است که یکی از اصلی‌ترین عوامل ایجاد کننده آتروفی عضلانی در دیابت افزایش فاکتورهای التهابی در عضله اسکلتی می‌باشد. یکی از مایوکاین‌هایی که تاثیرات آن در بیماری دیابت نیز مشاهده شده است. اینترلوکین 15 (IL-15) می باشد. پیشنهاد شده است این مایوکاین با چاقی و بیماری دیابت رابطه دارد. مطالعات صورت گرفته نشان داده‌اند که IL-15 تمایز سلول‌های چربی را مهار می‌کند و استفاده از IL-15 در نمونه‌های حیوانی با کاهش توده چربی ارتباط دارد. به علاوه نشان داده شده است که IL-15 در اثر متقابل بین بافت‌های چربی و عضله نقش دارد. در مطالعات پژوهشی انجام شده توسط ملانوری و همکاران نشان داده شده است که سطوح این مایوکاین به دنبال فعالیت های ورزشی در عضله اسکلتی و سرم در دیابت افزایش می یابد. همچنین کاهش همزمان در سطوح سایتوکاین های التهاب عضله اسکلتی و افزایش در سطوح این سایتوکاین ها در بافت چربی در این مطالعات نشان دهنده اثرات احتمالی این مایوکاین به دنبال فعالیت های ورزشی بوده است. به نظر می رسد مایوکاین های عضله اسکلتی در سازگاری های ایجاد شده به دنبال تمرینات ورزشی در بیماری دیابت به ویژه در مورد تعاملات بین بافت عضله اسکلتی و بافت‌هایی مانند چربی و کبد نقش آفرینی می‌کنند.
کلیدواژه ها